0

آموزش تعمیر منبع تغذیه سوئیچینگ

Rate this post

وجود GPS در پاسپورت ایرانی که اخیرا جنجالی شده در مورد یک تراشه الکترونیکی است که چند سالی است وارد پاسپورت های ایرانی ها شده. در ادامه واقعیت یا کذب بودن این خبر را برای شما توضیح می دهم. چند سالی می شود که هر چند وقت یکبار سر و کله یک خبر جنجالی در مورد ناشناخته های دنیای الکترونیک که به درون زندگی روزمره مان راه پیدا کرده اند پیدا می شود. در این سال ها چیپ های الکترونیکی خبر های جنجالی زیادی را به خود اختصاص داده اند. مثلا چند وقت پیش یکی از دوستانم باتری گوشی سامسونگش را به من نشان داد که زیر روکش باتری یک تراشه الکترونیکی مشابه تصویر پایین قرار داده شده بود و می گفت از طریق تلگرام متوجه شده است این یک فرستنده برای تخلیه اطلاعات گوشی است و خوشحال بود که این فرستنده جاسوسی را از گوشیش خارج کرده و اصرار داشت که من هم این فرستنده جاسوسی را از باتری گوشیم جدا کنم.

 

کیت جاسوسی سامسونگ

 

از میکروفن های جاسوسی نصب شده روی درخت های تهران که بگذریم نوبت وجود GPS در پاسپورت ایرانی هست. در تمام پاسپورت های طرح جدید که طی چند سال گذشته صادر شدن یک میکروچیپ الکترونیکی وجود داره که اخیرا با انتشار یک ویدیو در اینستاگرام باعث جنجالی شدن ماجرا شد. اما واقعا داستان چی بود؟

تراشه الکترونیکی موجود در گذرنامه های ایران چیست؟

قبل از اینکه به شما بگم این تراشه چی هست و چه کاربردی داره، بهتره یه توضیحی در مورد GPS بدم. GPS یا Global Positioning System یک سیستم موقعیت یابی جهانی هست که با استفاده از چندین ماهواره کار میکنه. عملکرد این سیستم به این شکل هست که ماهواره ها زمان دقیق ( Time ) و موقعیت خودشون رو به زمین ارسال میکنن. گیرنده های GPS با دریافت اطلاعات ارسالی از ماهواره های مختلف و مقایسه اختلاف زمانی بین سیگنال دریافت شده از اون ماهواره ها میتونن موقعیت دستگاه رو مشخص کنن. دقت کنید گیرنده های GPS فقط دریافت کننده هستن و چیزی به ماهواره ارسال نمیکنن. برای این کار به یک گیرنده رادیویی و یک پردازنده نیاز داریم. اولین چیزی که این مدار نیاز داره انرژی هست! پس حتما باید یک باتری برای راه اندازی پردازنده و مدار گیرنده رادیویی به این مدار وصل بشه یا از طریقی انرژی لازم برای فعالیت این قطعات تامین بشه. با داشتن همه ی این موارد تا اینجا فقط موقعیت مکانی گیرنده محاسبه میشه اما اطلاعاتی به جایی مخابره نمیشه! برای اینکه اطلاعات موقعیت مکانی دستگاه گیرنده GPS به یک نقطه ارسال بشه باید از یک فرستنده رادیویی استفاده بشه. جمع و جورترین فرستنده رادیویی که میشه برای دستگاه های ردیاب GPS استفاده کرد معمولا فرستنده های GSM یا سیم کارتی هستند. این فرستنده ها به یک سیم کارت، یک پردازنده و یک مدار فرستنده نیاز دارن. پس برای اینکه بتونیم چیزی رو ردیابی کنیم باید این موارد رو در اختیار داشته باشیم:

  • باتری یا منبع تامین انرژی
  • آنتن GPS
  • مدار دریافت کننده GPS
  • آنتن GSM
  • مدار ارسال کننده GSM
  • پردازنده
  • سیم کارت
این مطلب را از دست ندهید:  OTG چیست؟

خب مداری که توی پاسپورت های ایرانی دیده شده به شکل زیر هست.

وجود GPS در گذرنامه ایرانی

اون چیزی که توی عکس بالا می بینید یک تراشه ( IC )‌هست که به یک حلقه سیم وصل شده. حلقه سیمی که داخل تصویر بالا دیده میشه در واقع هم نقش آنتن و هم نقش منع تغذیه رو برای IC بازی می کنه. این آنتن امواج رادیویی رو دریافت میکنه و به IC میفرسته این IC با استفاده از انرژی که توسط امواج رادیویی دریافت کرده روشن میشه و یک سری اطلاعات رو از طریق همین آنتن ارسال میکنه. اما بین این مدار و مدار ردیاب ماهواره ای زمین تا آسمون فرق هست.

حتما شارژر های وایرلس گوشی های هوشمند رو دیدید یا در مورد اونها شنیدید. این مدار درست شبیه به شارژر بی سیم گوشی عمل میکنه با این تفاوت که انرژی که دریافت میکنه بسیار کمتر هست. از این نوع مدار ها توی زندگی روزمرمون زیاد استفاده می کنیم. کارت بلیت مترو و اتوبوس یا برچسب پرداخت عوارض همگی از این سیستم استفاده میکنن که به اون RFID گفته میشه. RFID ها دو نوع Passive و Active دارن. RFID هایی که مثال زدم همگی از نوع Passive هستن یعنی غیرفعال هستن یا به زبون دیگه باتری ندارن و انرژی مورد نیازشون رو از طریق امواج تامین میکنن. این نوع RFID ها برد بین ۱۰ الی ۱۵ سانتی متر دارن و در بعضی موارد مثل برچسب پرداخت عوارض نهایتا برد اونها به کمتر از ۳ – ۴ متر میرسه.

بنابراین تا پاسپورت شما به یک دستگاه مجهز به RFID نزدیک نشه اصلا تراشه موجود توی پاسپورت روشن نمیشه. بنابراین تراشه ی جنجالی موجود توی پاسپورت، تراشه ی RFID هست.

این مطلب را از دست ندهید:  چرا صندلی هواپیما آبی رنگ است؟

 

کاربرد RFID در پاسپورت چیه؟

این تراشه کوچکی که در پاسپورت مشاهده می کنید در واقع پاسپورت الکترونیکی شماست. اطلاعات شما زمان صدور پاسپورت با استفاده از یک دستگاه RFID که در تصویر زیر می بینید روی تراشه داخل پاسپورت ذخیره سازی شده. زمانی که پاسپورت شما در فرودگاه ها بررسی میشه اطلاعات شما از این تراشه RFID خونده میشه و با اطلاعات چاپ شده و شخص شما مطابقت داده میشه. اطلاعاتی که روی این تراشه نوشته شده در واقع اطلاعات بایومتریک شماست. یعنی اطلاعاتی که منحصر به فرد شماست و برای شناسایی شما از اون اطلاعات استفاده میشه. هر چند ذخیره و استفاده از اطلاعات بایومتریک افراد هنوز از نظر اخلاقی کار درستی شناخته نمیشه اما کشور های زیادی اقدام به صدور پاسپورت های بایومتریک کردن.

پاسپورت بایومتریک

پاسپورت بایومتریک در تمام جهان با یک نماد شبیه دوربین شناخته می شود. این پاسپورت ها شامل اطلاعاتی مانند نام، نام خانوادگی، اطلاعات مربوط به اثر انگشت، تشخیص چهره، گروه خونی و سایر اطلاعات زیستی افراد هستند. مخالفان این پاسپورت ها معتقدند ذخیره و دسترسی غیرمجاز به اطلاعات بایومتریک افراد در حجم انبوه ممکن است باعث ایجاد معضلات اجتماعی در جهان شود. از سوی دیگر ذخیره و دسترسی به این اطلاعات مانند نگهداری اطلاعات ژنتیکی به نحوی نقض حریم خصوصی افراد در جامعه است.

نماد پاسپورت الکترونیک را می توانید در تصویر پایین زیر کلمه PASSPORT مشاهده کنید.

پاسپورت بایومتریک

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.